Beste sa,
Toen ik een paar jaar geleden bij Minddistrict kwam werken, had ik 1 missie: toegankelijke mentale gezondheidszorg, zodat zoveel mogelijk mensen passende hulp vinden. Daarom wilde ik modules ontwikkelen, daarmee kun je in 1 keer veel mensen bereiken.
Toch bleef er na verloop van tijd iets knagen. We steken veel zorg, kennis en creativiteit in het bouwen van onze modules. Maar zodra een module “klaar” is, weten we vaak niet zo goed wat er daarna gebeurt. Haken cliënten af halverwege? En zo ja, waarom? We hadden er aannames over, maar geen bewezen inzichten.
Dankzij die vragen werd engagement echt mijn drijfveer: ik wilde dat muurtje tussen ons en de eindgebruiker afbreken. Samen met collega’s ben ik gaan onderzoeken hoe we kunnen zorgen dat mensen onze modules niet alleen starten, maar ook afmaken. We doken in de literatuur over drop-out en engagement, keken naar data, verzamelden feedback van cliënten en behandelaars.
Daarmee zijn we onze modules gaan verbeteren. We hebben inmiddels richtlijnen opgesteld om modules aantrekkelijker en effectiever te maken, en een booklet gemaakt van al onze bevindingen. Als ik hoor dat iemand dankzij een kleine aanpassing in de module ineens doorzet en het hele traject afrond, dan weet ik: hier maken we verschil.
